جنگ داخلی به سمت نتیجه گیری اجتناب ناپذیر خود حرکت کرد. ژنرال Wm Tecumseh شرمن 60،000 سربازان اتحادیه را از طریق جورجیا و آمریكا راه اندازی كرد. کارولیناس، یک دنباله مرگبار 60 میلیمتری را ترک کرد، تخریب، غارت، تهاجم و آمپر؛ هرج و مرج. Doctorows مارس مهر خود را در این حوادث قرار می دهد و با نزدیک شدن به واقعیت تاریخی، نام افراد واقعی و & amp؛ مکان ها & amp؛ سپس تصورات بقیه را همانطور که در Ragtime انجام داد، تصور کنید.
به تازگی جنگ داخلی موضوع رمان هاوارد بحر، مایکل شارا، چارلز فرازیر، رابرت هیکس و غیره بوده است درخواست تجدیدنظر طولانی مدت آن نه تنها به این واقعیت است که در خاک ما جنگیده است، بلکه این که ما در مورد دوگانگی درونی ما در مورد نژاد فائق آمده است. Doctorow این سوال را به طور گسترده مورد بررسی قرار می دهد، که حاوی اختلاف بین سفیدپوستان و غواصان جنوبی است، چرا که شرمن سعی می کند همه آنها را شناخته و از بین ببرد. Sherman یک شخصیت خوب است که به عنوان یک نابغه تاکتیکی دیوانه در برابر همتایان غرب ایستاده است.
Doctorow زمینه ای برای راهپیمایی ایجاد می کند: "عاشقانه وحشیانه جنگ در زمان گرفتن خرابکاری امکان پذیر است هر شهر ارتش برنده جایزه شد ... چیزی غیر قابل انکار در مورد آن کلاسیک بود، برای اینکه چطور دیگر ارتش یونان و رم خود را تحویل می دادند؟ شخصیت های نشان داده شده در راهپیمایی، افرادی هستند که بالا و آمپر؛ کم، سفید و سیاه، که زندگی خود را برای همیشه تغییر جنگ: مروارید، دختر تازه آزاد یک صاحب کاشته سفید و یک برده، سرهنگ Sartorius، یک جراح صالح، از راه دور، تقریبا روباتیک؛ چند افسر، اتحادیه و کنفدراسیون؛ دو سرباز، Arly & amp؛
Doctorow از جنبه جنگ در توصیف او از شرایط یک زن سفید پوست سفید پوست غافلگیر شده است: "چه چیزی بود روشن در این لحظه این بود که وضعیت ذهنی متی یجیکسون وضعیتی را داشت که در آن خودش را پیدا کرد. جهان در جنگ به درد و رنج او رسیده بود و آن را غیر قابل تشخیص دانست. " بعدها: "این جنگ به عنوان یک ماجراجویی نیست، نه جنگ برای یک علت محرمانه، آن را جنگ در خالص ترین آن، یک خشم توده ای بی فکر از هر علت، ایده آل، یا اصل اخلاقی قطع شد." همانطور که انتظار می رود، Doctorow خوانندگان را در تصویر قرار می دهد؛ هرگز بیش از یادداشت مارس به عنوان یک داستان احمقانه برای زمان ما .-- والری رایان (ویرایش)
خرید کتاب پیش روی
جستجوی کتاب پیش روی در گودریدز
معرفی کتاب پیش روی از نگاه کاربران
باید این را همین اول بنویسم که پیشروی یک رُمان تاریخی است و بالاخره ممکن است محدودیتهایی برای نویسندهاش به وجود بیاورد اما گویا دکتروف/داکترو علاقه دارد پای شخصیتهای واقعی را به رمانهایش باز کند.
بله! جوابم به همهی آنانی که رگتایم را خواندهاند همین است. بله، پیشروی به پای نثر دلنشین و پُرکشش رگتایم نمیرسد. اصلاً آن طنزی که در رگتایم وجود دارد، اینجا به چشم نمیخورد. و آخرهای کتاب، جایی که دیگر میدانید اتفاق تازهای نمیافتد و پیشروی حالاهاست که به پایان برسد، فکر میکنید چرا باید تاریخ جنگ داخلی امریکا را با این جزئیات بدانید؟ اما گاهی، صفحاتی هستند که به شدت و تا سر حد مرگ ذوقزدهیتان کنند. باید بگویم که نویسندهی این کتاب تبحر و مهارت فوقالعادهای در فضاسازی و توصیف مکان همراه با جزئیات دقیق دارد. آنچنان فضا را میسازد که صفحات کتاب صحنهی زندهی این حرکت تاریخی میشوند.
قبول دارم که شخصیتها هیچکدام شخصیت اصلی نیستند، همه جزئی از تودهی آدمهایی هستند که در گوشه و کنار این پیشروی حضور دارند اما دست کم یکی، دوتایشان را دوست خواهید داشت و خودتان را به آنها نزدیک حس میکنید.
مشاهده لینک اصلی
رگتایم را نخوانده ام همچنین بیلی بتگیت را. در واقع پیشروی اولین تجربه داکترو خوانی من است. کتاب را دوست داشتم هرچند قدری مکانیکی است و شخصیت ها همه یکاندازه جاندار و خوب از کار درنیامده اند. موفقیت داکترو این است که توانسته اصلی ترین شخصیت رمانش را خوب و قابل باور بسازد. این اصلی ترین شخصیت نه پرل دختر دورگه سیاهپوست است نه عاشق اش استیون والش، نه دختر قاضی تامپسن است نه ویل و آرلی سربازهای فراری و نه حتی ژنرال شرمن افسانهای . شخصیت اصلی، خود پیشروی است، حرکت ارتش اتحادیه به سمت سرزمینهای جنوب که بهقول داکترو مثل داسی بنیان آن چه را از فرهنگ و تمدن است خوب و بد با هم میکند و از بین میبرد. این پیشروی مثل موجودی زنده است. پیکره ای واحد که اندام هایش را در مرغزارها کشتزارها و جنگلها پراکنده، برای خودش سلسله اعصابی دارد و مغزی متفکر که همان ژنرال شرمن استراتژیست بزرگ ارتش کتابی ها باشد. اما شرمن هم بنظر میاید که بر اندام این جانور شصتهزار نفری انطور که باید تسلط و فرمانروایی ندارد. بازوها بسیاری مواقع از اختیار خارج میشوند، هرج و مرج و نافرمانی حاکم میشود، مزارع و خانه ها سوزانده میشود، غارتها صورت میگیرد و مردم قربانی خشونت و تجاوزی عنان گسیخته میشوند. این جنگ است و گریزی نیست. یکسو قانون غیرانسانی برده داری قرار دارد و سوی دیگر جنگی مرگبار که بسیاری را به کام مرگ می فرستد. بعد از تجربه جنگهای اخیر امریکا با عراق و افغانستان و در آستانه جنگ محتمل با سوریه که همچنان آرمانهای متعالی اخلاقی و بشری را به عنوان بهانه بر پیشانی دارد عجیب نیست که روشنفکری چون داکترو رو به داستانی درباره جنگهای داخلی بیاورد و ترسها و تردیدهای اخلاقی و سوالاتش را در قالب آن مطرح کند. داکترو به تناوب از اندام های این موجود (پیشروی) به مغز و از مغز به اعصاب و دوباره به اندامها حرکت میکند و داستانک هایی از هر بخش و قسمت تعریف میکند. بعضی از این داستانکها با مرگ نابهنگام شخصیتها درخلال نبردها ناقص و ناتمام میمانند و هرگز به نتیجه نمیرسند. این خاصیت جنگ است که انسانها را به قصه های ناتمام تبدیل میکند.
مشاهده لینک اصلی
اعتماد به نفس مرد عصر Melville، ویتمن، جوزف هلر. مک کارتی، کوروساوا (قلعه پنهان)، چاچر، دا پاسس، همه در راهپیمایی هستند. این کتاب کل جنگی که ما راه اندازی کردیم، ابتدایی، شاعرانه، آمریکایی، ضرب و شتم را با لحظات کمدی پوچ و گرمای شخصیت پرنشاط کردیم. یک کلاژ از شخصیت هایی که بعضی از آنها برای چند صفحهای ظاهر می شوند، دیگران در طول کل کتاب ظاهر می شوند و اثر بین پرده سینم و مستند را با احساس شعر حماسی و رانندگی و طنز رمان می بینند.
مشاهده لینک اصلی
اگر چه فن Großer دکترو (رمان نیویورک خود را به من بلعیدم)، من این رمان در مورد جنگ داخلی آمریکا مخوف. من از راهبرد نظامی زیاد، کشتار جنگی، پاتو سربازان ترسیدم. همه این نیز رخ می دهد، اما نقش اصلی را مردم عادی که زندگی روزمره از بین می رود: این hellhäutige Mischlingsmädchen مروارید که شاهد صاحب مزرعه Weiße با یک برده؛ امیلی، دختر یک Südstaaten قاضی، که پس از داشتن همه چیز از دست رفته زمانی خواهر Militärarzt یانکی anschließt؛ این همان دکتر deutschstämmige Wrede سارتوریوس، که باعث می شود هیچ فرقی بین اردوگاه های سیاسی، اما عجیب به نظر می رسد احساس (این رقم تقریبا فاوستی نیز در فواره یافت.)؛ فراریان اراده و ارلی که تغییر جبهه آفتاب پرست مانند برای زنده ماندن. زن و شوهر سیاه و سفید ویلما و Coalhouse که از یک زندگی بهتر رایگان خواب (Coalhouse تبدیل احتمالا پدر شخصیت اصلی در رگتایم)؛ سرباز استفان والش، که جوانی خود را در منهتن صرف (و بنابراین من تعجب می کنم اگر او ممکن است در حال حاضر من در یک رمان دیگر، دکترو ملاقات کرد). و بسیاری دیگر. حتی ژنرال ویلیام ت. شرمن یک شخصیت کاملا مبهم است. از دیدگاه نتایج متفاوت در یک تصویر از این فرد تاریخی شما را تحسین کنید، در نتیجه، ترحم و یا تحقیر kann.Und به تدریج افراد eingeführt حافظه از این جنگ برای آیندگان به دست آمده با کار خود: عکاس یوشیا Culp و کالوین و روزنامه نگار هیو پریس. دومی می آید از انگلستان و سفر به ارتش ژنرال شرمن، پس به پیش از â € œ žembedded journalistâ € صحبت می کنند. و توسط راه او به ارمغان می آورد به طوری که مقایسه بین دنیای قدیم و جدید با یک وقتی که او، برای مثال، با توجه به این واقعیت است که شرمن است œ توسط سربازان خود â € žOnkel Billyâ € به نام فکر می کند: â € žGott ایستاده شیطان ضعیف نگهبانان در که کرموول با عمو الی تماس گرفت \". یا، یک زمان کوتاه بعد، او اشاره کرد: â € ZIF این gewöhnlichen سربازان، هیچ یک از رتبه höherem از یک گروهبان، در میان وظایف خطرناک خود را به منظور مقابله با پرسش های اخلاقی ضروری مکث، برای پریس، پرطرفدار روح آمریکایی، خیره کننده است. او چنین بحثی را در میان سربازان عادی احترام به او نمی توانست تصور کند. چیزی بیشتر وجود او دارای یک زمان کوتاه بعد به تجربه چگونه umschlängt.Kleiner متمدن در ungezügelte انتقام گردش سینمایی: برای به هم مطابقت بیشتر، من فیلم â € œ žLincolnâ پس از € بخش اول نگاه کرد. ممکن است استیون اسپیلبرگ به عنوان تهیه کننده فیلمهای بیش از حد تجاری را محکوم کردند، اما او می داند در حال حاضر آنچه او می کند. و تنها من می توانم در قدرت (مالی) را به مواد خواستار با چنین ستاره پیشنهاد را به روی صفحه نمایش (حتی بیشتر از œ â € žLincolnâ € من در اینجا می â € œ žAmistadâ پاسخ €). دانیل دی-لوئیس به عنوان لینکلن مثل همیشه افسانه، بلکه با تامی لی جونز، دیوید استراترن و جیمز اسپادر نقش حمایت متقاعد اشغال شده است. فقط flennende همیشه تئاتر سالی فیلد (در اینجا به عنوان خانم لینکلن) احساس می کنم از â € žNicht بدون من اعصاب Tochterâ € œ. مبارزه برای متمم 13th به قانون اساسی، که برده داری در ایالات لغو شده باشد وضوح شرح؛ شک و تردید که ترفندهای اغلب کثیف است که توسط آن راست سیاسی دست یافت (که به نظر می رسد امروز چنان روشن است که لغو برده داری درست بود، اما همچنین ضد مواضع در اینجا نادیده گرفته نشده است)، به بینندگان معرفی شده اند. و همیشه شگفت زده به من این واقعیت است که آن را به جمهوری خواهان که برای این علاوه بر این، با وجود مخالفت دموکرات ها، قرار دادن بود. مطمئن شوید، آن هم بسیاری از جمهوری خواهان نه لزوما پایان دادن به بردگی بود، اما در درجه اول به حفظ اتحاد و پیروزی شمال صنعتی مدرن، بر جنوب. اما هنوز هم: امروز، ما استفاده می شود برای درک دموکرات آمریکا و تفکر لیبرال از جمهوری خواهان، و نه تنها از Obama.Aber بازگشت به کتاب: که اغلب نزد افراد غیر نظامی گرفته شده است، heißt نیست که این جنگ قابل توجه نیست توصیف خواهد شد خشونت از سربازان که در نهایت نیز آغاز می شود در هر جنگی، همچنین نقش در اینجا بازی می کند. و سرپرست، افسران و ژنرال، در این شرایط دور â € \"از بی تفاوتی نگاه نیست، اما چون می دانند که آنها könnten Autorität خود را در چنین لحظات Plünderung و تخریب حفظ نیست. به منظور آسیب رساندن به شهرت آنها، اجازه دهید آن را باقی بماند. و علاوه بر این کاملا هوشمند، Generälen سطح سر، جنگ فقط چهره fragwürdigen مانند مرد زن پرست کیل پاتریک را بالا می برد بله در رتبه عمومی، جایی که او استفاده گسترده خصوصی و موقعیت خود را macht.Glaubhaft دکترو K است ...
مشاهده لینک اصلی
من یک طرفدار بزرگ Doctorow هستم، و ما به عقب برگشتیم؛ احتمالا اولین رمان نویس جدی معاصر من خواندن، با تشکر از یک نسخه از Ragtime به دست آورد وقتی که من در زمان Ragtime شب در Comiskey پارک در اواخر 1970s حضور (من متوجه شدم که نسخه از رمان Doctorow توسط هزاران نفر در سفید بازی Sox فقط کمی عجیب و غریبتر از این واقعیت است که من در بازی White Sox حضور داشتم). این، با این حال، قوی ترین کار او نیست. Doctorow از Shermans March به دریای به عنوان یک پس زمینه برای یک روایت بزرگ، اسپراولون، چند محور در رگ Ragtime استفاده کرد؛ او حتی از یک کاراکتر کوچک، Coalhouse Walker Sr. - به احتمال زیاد پدر بازیگر اصلی Ragtimes است. اما این کار هم مانند Ragtime کار نمی کند، من فکر می کنم که هیچ درگیری مرکزی وجود ندارد و تمام موضوعات روایت را با هم مرتبط می کند. من فکر می کنم شما می توانید استدلال کنید که جنگ داخلی خود آن جنگ است، اما Doctorow به نظر می رسد کمی جدید در مورد آن می گویند، و قرار دادن تاکید بر چنین روایت تاریخی آشنا detracted از توسعه کامل شخصیت های خود را. من فکر می کنم Doctorws در بهترین حالت خود را، زمانی که او موفق به تعادل داستان های اجتماعی و محبوب محبوب با کاراکتر غنی و کاملا توسعه یافته؛ Ragtime ممکن است شاهکار او باشد، اما من حتی از نمایشگرهای جهانی و بیلی بوتگیت علاقه مند هستم زیرا آنها این کار را به خوبی انجام می دهند. در اینجا، تاریخ بیش از حد قهرمانی است، و شخصیت ها به نظر می رسد به آن ناپدید می شوند. هنوز هم به خوبی نوشته شده و هدایت می شود، اما در نهایت کمی برای این فن ناامید کننده است.
مشاهده لینک اصلی
بعد از Ragtime من به این رمان ناامید شدم. این یک داستان بسیار متعارف است که در کنار شرمن راهپیمایی را از طریق گرجستان و سپس از طریق کارولینای جنوبی انجام می دهد. از آنجا که او، پرل، برده ای است که در مورد داستان دو نفر از برادران متجاوز، شوم، اما خجالتی است که مایل به داشتن رابطه جنسی با خواهر خود هستند، این قابل قبول اجتماعی است (مشاهده اسپویلر) [حداقل در مکان های خاص (پنهان کردن اسپویلر)] . با این حال، او موفق به فرار از آنها به نفع استفان سرباز اتحادیه ای از پس زمینه ایرلندی است. از آنجایی که مروارید به راحتی سفید می شود، فرض می کنیم فرض کنیم که پایان آنها خوشحال خواهد شد. و می توان این را به عنوان یک پایان خوش بینانه نگاه کرد - در نهایت ایالات متحده به یک اتحاد کامل تبدیل خواهد شد و یا روابط زناشویی پایانی بدست می آید تنها به این دلیل که زن سیاه پوست سفید می شود و یا احساس می کند که قرن نوزدهم قرن نوزدهم و قرن بیست و یکم با نگاه خود به آن نگاه می کرد، در حالی که قرن بیست و یکم راه خود را برای جایی پیدا می کرد (یا می توانست آن را برای خودتان بخواند و ذهن خود را تشکیل دهد (مخفی کردن اسپویلر)]. رمان دارای سرعت بسیار جزیی است و نشان می دهد که سن جنگ تمام عیار به طور کلی با پایان دوره عصر مدرن، پایان دادن به برده داری، توسعه جراحی، ظهور عکاسی نشان داده شده است. با وجود برخی از رمان های دیگر Doctorows، شخصیت هایی با برخی از رمان های دیگر Doctorows درک می شود، اما متاسفانه بسیار مضحک تر از Ragtime است که در آن بچه هایی که درختی مانند کلاغ ها را جمع می کنند برای دیدن یک نگاه اجمالی از یک بازی توپ که در هنوز تصورات و شخصیت های Ragtimes، احتمالا به دلیل غذا خوردن سنگین که آنها درگیر آن هستند، هنوز هم برای آنها قابل لمس است، در حالی که مردم مارس بیشتر شبیه چهره ای در مه برای من هستند. یکی برای متفکران من فکر می کنم.
مشاهده لینک اصلی
خواندن سریع و با کاراکترهای بسیاری و خطوط قطعه ای مناسب است اگر شما مایل به کانال surf یا ADHD هستید. ما از این کاراکترها، از پایینترین برده آزاد شده به ژنرال شرمان، به عنوان آنها از طریق گرجستان، جنوب و آمریكا پیگیری می كنیم. کارولینای شمالی. بخش متفاوتی از جامعه شمال و جنوب ما جنگ داخلی را از طریق دیدگاه انسانی می بینیم. حتی شرمن از تصویر دگروئوتایپ متولد می شود که با یک انسان واقعی رشد کرد. در زمان های خنده دار، گاه گاه وحشتناک و همیشه به یاد ماندنی، این هم یک عکس از بشریت و تاریخ است. پروس داستان شگفت انگیز به طور ناگهانی بالا و فراتر از فراخوانی وظیفه با احکام غنی و فراموش نشدنی روبرو می شود. به عنوان مثال به عنوان یک شخصیت به دنبال کلمبیا، S.C. سوختن. @ چه جهنم این بود؟ مطمئنا جهنم ساخته شده از کشیش ها و راهبه ها نیست. جهنم آنها آرام بود این به معنای یک بهشت بود. این جهنم، جهنم، بدون عنوان است. این زندگی است که دیگر نمی تواند تحمل کند. @
مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب پیش روی
به تازگی جنگ داخلی موضوع رمان هاوارد بحر، مایکل شارا، چارلز فرازیر، رابرت هیکس و غیره بوده است درخواست تجدیدنظر طولانی مدت آن نه تنها به این واقعیت است که در خاک ما جنگیده است، بلکه این که ما در مورد دوگانگی درونی ما در مورد نژاد فائق آمده است. Doctorow این سوال را به طور گسترده مورد بررسی قرار می دهد، که حاوی اختلاف بین سفیدپوستان و غواصان جنوبی است، چرا که شرمن سعی می کند همه آنها را شناخته و از بین ببرد. Sherman یک شخصیت خوب است که به عنوان یک نابغه تاکتیکی دیوانه در برابر همتایان غرب ایستاده است.
Doctorow زمینه ای برای راهپیمایی ایجاد می کند: "عاشقانه وحشیانه جنگ در زمان گرفتن خرابکاری امکان پذیر است هر شهر ارتش برنده جایزه شد ... چیزی غیر قابل انکار در مورد آن کلاسیک بود، برای اینکه چطور دیگر ارتش یونان و رم خود را تحویل می دادند؟ شخصیت های نشان داده شده در راهپیمایی، افرادی هستند که بالا و آمپر؛ کم، سفید و سیاه، که زندگی خود را برای همیشه تغییر جنگ: مروارید، دختر تازه آزاد یک صاحب کاشته سفید و یک برده، سرهنگ Sartorius، یک جراح صالح، از راه دور، تقریبا روباتیک؛ چند افسر، اتحادیه و کنفدراسیون؛ دو سرباز، Arly & amp؛
Doctorow از جنبه جنگ در توصیف او از شرایط یک زن سفید پوست سفید پوست غافلگیر شده است: "چه چیزی بود روشن در این لحظه این بود که وضعیت ذهنی متی یجیکسون وضعیتی را داشت که در آن خودش را پیدا کرد. جهان در جنگ به درد و رنج او رسیده بود و آن را غیر قابل تشخیص دانست. " بعدها: "این جنگ به عنوان یک ماجراجویی نیست، نه جنگ برای یک علت محرمانه، آن را جنگ در خالص ترین آن، یک خشم توده ای بی فکر از هر علت، ایده آل، یا اصل اخلاقی قطع شد." همانطور که انتظار می رود، Doctorow خوانندگان را در تصویر قرار می دهد؛ هرگز بیش از یادداشت مارس به عنوان یک داستان احمقانه برای زمان ما .-- والری رایان (ویرایش)
خرید کتاب پیش روی
جستجوی کتاب پیش روی در گودریدز
بله! جوابم به همهی آنانی که رگتایم را خواندهاند همین است. بله، پیشروی به پای نثر دلنشین و پُرکشش رگتایم نمیرسد. اصلاً آن طنزی که در رگتایم وجود دارد، اینجا به چشم نمیخورد. و آخرهای کتاب، جایی که دیگر میدانید اتفاق تازهای نمیافتد و پیشروی حالاهاست که به پایان برسد، فکر میکنید چرا باید تاریخ جنگ داخلی امریکا را با این جزئیات بدانید؟ اما گاهی، صفحاتی هستند که به شدت و تا سر حد مرگ ذوقزدهیتان کنند. باید بگویم که نویسندهی این کتاب تبحر و مهارت فوقالعادهای در فضاسازی و توصیف مکان همراه با جزئیات دقیق دارد. آنچنان فضا را میسازد که صفحات کتاب صحنهی زندهی این حرکت تاریخی میشوند.
قبول دارم که شخصیتها هیچکدام شخصیت اصلی نیستند، همه جزئی از تودهی آدمهایی هستند که در گوشه و کنار این پیشروی حضور دارند اما دست کم یکی، دوتایشان را دوست خواهید داشت و خودتان را به آنها نزدیک حس میکنید.
مشاهده لینک اصلی
رگتایم را نخوانده ام همچنین بیلی بتگیت را. در واقع پیشروی اولین تجربه داکترو خوانی من است. کتاب را دوست داشتم هرچند قدری مکانیکی است و شخصیت ها همه یکاندازه جاندار و خوب از کار درنیامده اند. موفقیت داکترو این است که توانسته اصلی ترین شخصیت رمانش را خوب و قابل باور بسازد. این اصلی ترین شخصیت نه پرل دختر دورگه سیاهپوست است نه عاشق اش استیون والش، نه دختر قاضی تامپسن است نه ویل و آرلی سربازهای فراری و نه حتی ژنرال شرمن افسانهای . شخصیت اصلی، خود پیشروی است، حرکت ارتش اتحادیه به سمت سرزمینهای جنوب که بهقول داکترو مثل داسی بنیان آن چه را از فرهنگ و تمدن است خوب و بد با هم میکند و از بین میبرد. این پیشروی مثل موجودی زنده است. پیکره ای واحد که اندام هایش را در مرغزارها کشتزارها و جنگلها پراکنده، برای خودش سلسله اعصابی دارد و مغزی متفکر که همان ژنرال شرمن استراتژیست بزرگ ارتش کتابی ها باشد. اما شرمن هم بنظر میاید که بر اندام این جانور شصتهزار نفری انطور که باید تسلط و فرمانروایی ندارد. بازوها بسیاری مواقع از اختیار خارج میشوند، هرج و مرج و نافرمانی حاکم میشود، مزارع و خانه ها سوزانده میشود، غارتها صورت میگیرد و مردم قربانی خشونت و تجاوزی عنان گسیخته میشوند. این جنگ است و گریزی نیست. یکسو قانون غیرانسانی برده داری قرار دارد و سوی دیگر جنگی مرگبار که بسیاری را به کام مرگ می فرستد. بعد از تجربه جنگهای اخیر امریکا با عراق و افغانستان و در آستانه جنگ محتمل با سوریه که همچنان آرمانهای متعالی اخلاقی و بشری را به عنوان بهانه بر پیشانی دارد عجیب نیست که روشنفکری چون داکترو رو به داستانی درباره جنگهای داخلی بیاورد و ترسها و تردیدهای اخلاقی و سوالاتش را در قالب آن مطرح کند. داکترو به تناوب از اندام های این موجود (پیشروی) به مغز و از مغز به اعصاب و دوباره به اندامها حرکت میکند و داستانک هایی از هر بخش و قسمت تعریف میکند. بعضی از این داستانکها با مرگ نابهنگام شخصیتها درخلال نبردها ناقص و ناتمام میمانند و هرگز به نتیجه نمیرسند. این خاصیت جنگ است که انسانها را به قصه های ناتمام تبدیل میکند.
مشاهده لینک اصلی
اعتماد به نفس مرد عصر Melville، ویتمن، جوزف هلر. مک کارتی، کوروساوا (قلعه پنهان)، چاچر، دا پاسس، همه در راهپیمایی هستند. این کتاب کل جنگی که ما راه اندازی کردیم، ابتدایی، شاعرانه، آمریکایی، ضرب و شتم را با لحظات کمدی پوچ و گرمای شخصیت پرنشاط کردیم. یک کلاژ از شخصیت هایی که بعضی از آنها برای چند صفحهای ظاهر می شوند، دیگران در طول کل کتاب ظاهر می شوند و اثر بین پرده سینم و مستند را با احساس شعر حماسی و رانندگی و طنز رمان می بینند.
مشاهده لینک اصلی
اگر چه فن Großer دکترو (رمان نیویورک خود را به من بلعیدم)، من این رمان در مورد جنگ داخلی آمریکا مخوف. من از راهبرد نظامی زیاد، کشتار جنگی، پاتو سربازان ترسیدم. همه این نیز رخ می دهد، اما نقش اصلی را مردم عادی که زندگی روزمره از بین می رود: این hellhäutige Mischlingsmädchen مروارید که شاهد صاحب مزرعه Weiße با یک برده؛ امیلی، دختر یک Südstaaten قاضی، که پس از داشتن همه چیز از دست رفته زمانی خواهر Militärarzt یانکی anschließt؛ این همان دکتر deutschstämmige Wrede سارتوریوس، که باعث می شود هیچ فرقی بین اردوگاه های سیاسی، اما عجیب به نظر می رسد احساس (این رقم تقریبا فاوستی نیز در فواره یافت.)؛ فراریان اراده و ارلی که تغییر جبهه آفتاب پرست مانند برای زنده ماندن. زن و شوهر سیاه و سفید ویلما و Coalhouse که از یک زندگی بهتر رایگان خواب (Coalhouse تبدیل احتمالا پدر شخصیت اصلی در رگتایم)؛ سرباز استفان والش، که جوانی خود را در منهتن صرف (و بنابراین من تعجب می کنم اگر او ممکن است در حال حاضر من در یک رمان دیگر، دکترو ملاقات کرد). و بسیاری دیگر. حتی ژنرال ویلیام ت. شرمن یک شخصیت کاملا مبهم است. از دیدگاه نتایج متفاوت در یک تصویر از این فرد تاریخی شما را تحسین کنید، در نتیجه، ترحم و یا تحقیر kann.Und به تدریج افراد eingeführt حافظه از این جنگ برای آیندگان به دست آمده با کار خود: عکاس یوشیا Culp و کالوین و روزنامه نگار هیو پریس. دومی می آید از انگلستان و سفر به ارتش ژنرال شرمن، پس به پیش از â € œ žembedded journalistâ € صحبت می کنند. و توسط راه او به ارمغان می آورد به طوری که مقایسه بین دنیای قدیم و جدید با یک وقتی که او، برای مثال، با توجه به این واقعیت است که شرمن است œ توسط سربازان خود â € žOnkel Billyâ € به نام فکر می کند: â € žGott ایستاده شیطان ضعیف نگهبانان در که کرموول با عمو الی تماس گرفت \". یا، یک زمان کوتاه بعد، او اشاره کرد: â € ZIF این gewöhnlichen سربازان، هیچ یک از رتبه höherem از یک گروهبان، در میان وظایف خطرناک خود را به منظور مقابله با پرسش های اخلاقی ضروری مکث، برای پریس، پرطرفدار روح آمریکایی، خیره کننده است. او چنین بحثی را در میان سربازان عادی احترام به او نمی توانست تصور کند. چیزی بیشتر وجود او دارای یک زمان کوتاه بعد به تجربه چگونه umschlängt.Kleiner متمدن در ungezügelte انتقام گردش سینمایی: برای به هم مطابقت بیشتر، من فیلم â € œ žLincolnâ پس از € بخش اول نگاه کرد. ممکن است استیون اسپیلبرگ به عنوان تهیه کننده فیلمهای بیش از حد تجاری را محکوم کردند، اما او می داند در حال حاضر آنچه او می کند. و تنها من می توانم در قدرت (مالی) را به مواد خواستار با چنین ستاره پیشنهاد را به روی صفحه نمایش (حتی بیشتر از œ â € žLincolnâ € من در اینجا می â € œ žAmistadâ پاسخ €). دانیل دی-لوئیس به عنوان لینکلن مثل همیشه افسانه، بلکه با تامی لی جونز، دیوید استراترن و جیمز اسپادر نقش حمایت متقاعد اشغال شده است. فقط flennende همیشه تئاتر سالی فیلد (در اینجا به عنوان خانم لینکلن) احساس می کنم از â € žNicht بدون من اعصاب Tochterâ € œ. مبارزه برای متمم 13th به قانون اساسی، که برده داری در ایالات لغو شده باشد وضوح شرح؛ شک و تردید که ترفندهای اغلب کثیف است که توسط آن راست سیاسی دست یافت (که به نظر می رسد امروز چنان روشن است که لغو برده داری درست بود، اما همچنین ضد مواضع در اینجا نادیده گرفته نشده است)، به بینندگان معرفی شده اند. و همیشه شگفت زده به من این واقعیت است که آن را به جمهوری خواهان که برای این علاوه بر این، با وجود مخالفت دموکرات ها، قرار دادن بود. مطمئن شوید، آن هم بسیاری از جمهوری خواهان نه لزوما پایان دادن به بردگی بود، اما در درجه اول به حفظ اتحاد و پیروزی شمال صنعتی مدرن، بر جنوب. اما هنوز هم: امروز، ما استفاده می شود برای درک دموکرات آمریکا و تفکر لیبرال از جمهوری خواهان، و نه تنها از Obama.Aber بازگشت به کتاب: که اغلب نزد افراد غیر نظامی گرفته شده است، heißt نیست که این جنگ قابل توجه نیست توصیف خواهد شد خشونت از سربازان که در نهایت نیز آغاز می شود در هر جنگی، همچنین نقش در اینجا بازی می کند. و سرپرست، افسران و ژنرال، در این شرایط دور â € \"از بی تفاوتی نگاه نیست، اما چون می دانند که آنها könnten Autorität خود را در چنین لحظات Plünderung و تخریب حفظ نیست. به منظور آسیب رساندن به شهرت آنها، اجازه دهید آن را باقی بماند. و علاوه بر این کاملا هوشمند، Generälen سطح سر، جنگ فقط چهره fragwürdigen مانند مرد زن پرست کیل پاتریک را بالا می برد بله در رتبه عمومی، جایی که او استفاده گسترده خصوصی و موقعیت خود را macht.Glaubhaft دکترو K است ...
مشاهده لینک اصلی
من یک طرفدار بزرگ Doctorow هستم، و ما به عقب برگشتیم؛ احتمالا اولین رمان نویس جدی معاصر من خواندن، با تشکر از یک نسخه از Ragtime به دست آورد وقتی که من در زمان Ragtime شب در Comiskey پارک در اواخر 1970s حضور (من متوجه شدم که نسخه از رمان Doctorow توسط هزاران نفر در سفید بازی Sox فقط کمی عجیب و غریبتر از این واقعیت است که من در بازی White Sox حضور داشتم). این، با این حال، قوی ترین کار او نیست. Doctorow از Shermans March به دریای به عنوان یک پس زمینه برای یک روایت بزرگ، اسپراولون، چند محور در رگ Ragtime استفاده کرد؛ او حتی از یک کاراکتر کوچک، Coalhouse Walker Sr. - به احتمال زیاد پدر بازیگر اصلی Ragtimes است. اما این کار هم مانند Ragtime کار نمی کند، من فکر می کنم که هیچ درگیری مرکزی وجود ندارد و تمام موضوعات روایت را با هم مرتبط می کند. من فکر می کنم شما می توانید استدلال کنید که جنگ داخلی خود آن جنگ است، اما Doctorow به نظر می رسد کمی جدید در مورد آن می گویند، و قرار دادن تاکید بر چنین روایت تاریخی آشنا detracted از توسعه کامل شخصیت های خود را. من فکر می کنم Doctorws در بهترین حالت خود را، زمانی که او موفق به تعادل داستان های اجتماعی و محبوب محبوب با کاراکتر غنی و کاملا توسعه یافته؛ Ragtime ممکن است شاهکار او باشد، اما من حتی از نمایشگرهای جهانی و بیلی بوتگیت علاقه مند هستم زیرا آنها این کار را به خوبی انجام می دهند. در اینجا، تاریخ بیش از حد قهرمانی است، و شخصیت ها به نظر می رسد به آن ناپدید می شوند. هنوز هم به خوبی نوشته شده و هدایت می شود، اما در نهایت کمی برای این فن ناامید کننده است.
مشاهده لینک اصلی
بعد از Ragtime من به این رمان ناامید شدم. این یک داستان بسیار متعارف است که در کنار شرمن راهپیمایی را از طریق گرجستان و سپس از طریق کارولینای جنوبی انجام می دهد. از آنجا که او، پرل، برده ای است که در مورد داستان دو نفر از برادران متجاوز، شوم، اما خجالتی است که مایل به داشتن رابطه جنسی با خواهر خود هستند، این قابل قبول اجتماعی است (مشاهده اسپویلر) [حداقل در مکان های خاص (پنهان کردن اسپویلر)] . با این حال، او موفق به فرار از آنها به نفع استفان سرباز اتحادیه ای از پس زمینه ایرلندی است. از آنجایی که مروارید به راحتی سفید می شود، فرض می کنیم فرض کنیم که پایان آنها خوشحال خواهد شد. و می توان این را به عنوان یک پایان خوش بینانه نگاه کرد - در نهایت ایالات متحده به یک اتحاد کامل تبدیل خواهد شد و یا روابط زناشویی پایانی بدست می آید تنها به این دلیل که زن سیاه پوست سفید می شود و یا احساس می کند که قرن نوزدهم قرن نوزدهم و قرن بیست و یکم با نگاه خود به آن نگاه می کرد، در حالی که قرن بیست و یکم راه خود را برای جایی پیدا می کرد (یا می توانست آن را برای خودتان بخواند و ذهن خود را تشکیل دهد (مخفی کردن اسپویلر)]. رمان دارای سرعت بسیار جزیی است و نشان می دهد که سن جنگ تمام عیار به طور کلی با پایان دوره عصر مدرن، پایان دادن به برده داری، توسعه جراحی، ظهور عکاسی نشان داده شده است. با وجود برخی از رمان های دیگر Doctorows، شخصیت هایی با برخی از رمان های دیگر Doctorows درک می شود، اما متاسفانه بسیار مضحک تر از Ragtime است که در آن بچه هایی که درختی مانند کلاغ ها را جمع می کنند برای دیدن یک نگاه اجمالی از یک بازی توپ که در هنوز تصورات و شخصیت های Ragtimes، احتمالا به دلیل غذا خوردن سنگین که آنها درگیر آن هستند، هنوز هم برای آنها قابل لمس است، در حالی که مردم مارس بیشتر شبیه چهره ای در مه برای من هستند. یکی برای متفکران من فکر می کنم.
مشاهده لینک اصلی
خواندن سریع و با کاراکترهای بسیاری و خطوط قطعه ای مناسب است اگر شما مایل به کانال surf یا ADHD هستید. ما از این کاراکترها، از پایینترین برده آزاد شده به ژنرال شرمان، به عنوان آنها از طریق گرجستان، جنوب و آمریكا پیگیری می كنیم. کارولینای شمالی. بخش متفاوتی از جامعه شمال و جنوب ما جنگ داخلی را از طریق دیدگاه انسانی می بینیم. حتی شرمن از تصویر دگروئوتایپ متولد می شود که با یک انسان واقعی رشد کرد. در زمان های خنده دار، گاه گاه وحشتناک و همیشه به یاد ماندنی، این هم یک عکس از بشریت و تاریخ است. پروس داستان شگفت انگیز به طور ناگهانی بالا و فراتر از فراخوانی وظیفه با احکام غنی و فراموش نشدنی روبرو می شود. به عنوان مثال به عنوان یک شخصیت به دنبال کلمبیا، S.C. سوختن. @ چه جهنم این بود؟ مطمئنا جهنم ساخته شده از کشیش ها و راهبه ها نیست. جهنم آنها آرام بود این به معنای یک بهشت بود. این جهنم، جهنم، بدون عنوان است. این زندگی است که دیگر نمی تواند تحمل کند. @
مشاهده لینک اصلی