کتاب آقای پیپ

اثر لوید جونز از انتشارات آموت - مترجم: فریده اشرفی-داستان جنگی

در یک جزیره ی گرمسیری غنی از مس، که در اثر جنگ ویران شده است، جایی که معلمان با اکثر افراد دیگر فرار کرده اند، تنها یک مرد سفید پوست تصمیم می گیرد که پشت سر بماند: عجیب و غریب آقای واتس، موضوع بسیار کنجکاوی و نومیدی است، که از مدرسه ویران شده خارج می شود و شروع به خواندن به کودکان هر روز از انتظارات کلاسیک چارلز دیکنز کلاسیک. همانطور که توپخانه در کوه بازتاب می کند، ماتیلدا 13 ساله و همسالان او توسط ماجراهای یک یتیم یتیم به نام Pip در شهر لندن لرزان هستند. بلافاصله بقیه روستاییان، در ابتدا تهدید شدند، و در نهایت الهام بخش به اشتراک گذاشتن داستان های خودشان بودند که اسطوره غنی از گذشته خود را زنده می کردند. اما در یک مکان ویرانگر که حتی بچه ها مجبورند با عقل خود زندگی کنند و بقای روزانه تنها هدف است، تخیل می تواند یک چیز خطرناک باشد.


خرید کتاب آقای پیپ
جستجوی کتاب آقای پیپ در گودریدز

معرفی کتاب آقای پیپ از نگاه کاربران
من این کتاب را متنفر کردم بگذارید به شما بگویم چرا: این رمان به این شرح است: نگاهی به این جزیره فقیر، تحصیل کرده و این افراد فقیر، نجیب وحشی و نادان و سیاه پوست که در وسط یک درگیری خشونت آمیز میان شورشیان سیاه پوستی که در نهایت شما را به فروش می رساند و حتی redskins وحشیانه (بدون شوخی @ redskins @) که شما را ترور، تجاوز به عنف، و شما را به قطعه machete آنها سپس به خوک تغذیه. خشونت، در واقع، کل محیط، به نظر می رسد به شدت بیش از حد. این رمان مانند نسخه ادبی این فیلم وحشتناک ملودی گیبسون @ Apocolypto @ (یا هرچند که شما آن را طلسم کرد) بود که عمدتا یک نسخه طولانی مدت دو ساعتهooooh بود، به وحشی ها نگاه کرد و اینکه چگونه وحشیانه هستند! آرنت آنها وحشی !! @. برای اضافه کردن توهین به آسیب، تنها @ civilizing @ force در این جزیره یک مرد سفید است که با خواندن انتظارات بزرگ، سحر و جادو تمدن سفید، تخیل و لذت را پنهان می کند. نگاه کن، من داستان دو شهر را دوست داشتم، اما انتظارات بزرگ؟ بیا دیگه. کسی باید به این نویسنده بگوید که ما از استعمار (یا حداقل ما سعی می کنیم وانمود کنیم که ما در آن حضور داشته ایم) نقل مکان کردیم. ما آن را @ Post Colonialism @ در حال حاضر می نامیم. ما درباره افراد نژادهای دیگر نگفته ایم، به شرط اینکه تنها ما و تمدن سفید ما می توانند آنها را نجات دهند، همانطور که فقط برای ما ذخیره می شود، همانطور که آنها فقط قربانی های وحشیانه یا قربانیان وحشیانه هستند. و ما قطعا این کار را انجام نمی دهیم، در حالی که خودخواهانه به انتظارات بزرگ می رویم به عنوان یک معجزه برای درک انسان. فقطShakespeare در بوش @ تنها بدون قصد واقعی پیدا کردن هر چیزی در مورد قدرت ادبیات، به جای آن فقط به عنوان قدرت از ego سفید خوانده می شود.

مشاهده لینک اصلی
این زمانی است که دو و نیم ستاره مفید خواهد بود. من واقعا نمی توانستم این کتاب را برای چند دلیل به کار ببرم وقتی اولین بار آن را خواندید. این یک صدا روایت است که به نظر می رسد مانند یک بزرگسال قدیمی که سعی می کند به مانند یک پنج ساله صدا. جونز در جملات استككتو كه گهگاه شاعرانه است، اما در اغلب موارد به سمت صدايي كه من به عنوان Tragic Deadpan، صدايي كه در نوشتن Octavia Butlers به ​​كار افتاد، اشاره كردم. منحصر به فرد بودن در معرض خطر توده های پاپوآنگ است، هرچند اکنون می توانم مطمئن باشم که باید خوشحال باشم که عضو این گروه جنجالی نباشم. بدتر از همه، در ابتدا رمان به عنوان شاعر نوعی جامعه شناسی شاعر مادری اسمولتز خوانده می شود. (در حال بودن یک معلم، یکی را به فرضیه ای که یک معلم خوب ترکیبی از اراسموس، استیو مارتین و مادر ترزا است، حساسیت می دهد.) اما پایان واقعا خوب بود، در نوع ناکارآمد، زندگی، نوعی از کوتزی. من انتظار نداشتم که به مسیری که آن را انجام دادم بروم؛ من قطعا انتظار نداشتم آن را به عنوان وحشتناک خشن، به خصوص از آنجا که بسیاری از آن بیشتر YA از Bookeresque است. همچنین من را مستقیما به تلاش چهارم من برای خواندن Bleak House، هیچ شاهکار کوچک انجام داد. به هر حال، آن را بخوان و به من بگو که چه فکر میکنی و شاید شما می توانید به من توضیح دهید که چرا همه می گویند این کتاب در برخی از جزیره ناشناس وجود دارد، زمانی که به ما گفته می شود که (a) روستا مورد معامله مس در نزدیکی، (ب) محل در فاصله قایقرانی از سلیمان، و (c) شخصیت اصلی پدر در Arawa کار می کرد؟ همه آنها آن را به Bougainville محدود می کند؟

مشاهده لینک اصلی
دوباره خواندن مورد علاقه شرکت می تواند سالم، درمان برای بیش از حد شور و شوق نفس نفس که واکنش اولیه را مشخص کرد. من مطمئن نیستم که آیا هر چیزی می تواند پانچ عاطفی در رفلکس خورشیدی را از بین ببرد، این کتاب به من اولین دور دور مراجعه کرد. خشم و غضبناک در این واقعیت که جنگ داخلی در دهه 1990 در جزیره Bougainville که انفجار از طریق زندگی راویان را از بین برد، به سختی در هر رسانه غربی گزارش شد؛ ترسناک ترسناک در جنایات (همه بر اساس واقعیت)؛ دردناک، همدلی روانی با شخصیت های اصلی؛ که غافلگیر شدن از شناخت به عنوان طرح ناپدید می شود؛ نگرانی ناخن در مورد سرنوشت ماتیلدا؛ تندرستی عمیق و قدردانی برای کل کتاب به قدرت روایت؛ شادی در آن چند لحظه خنده دار یا پرشور؛ رضایتمندی به پایان رسیده است. دومین خواندن اغلب نشان می دهد دوختن، آن را به ندرت یک اسلاید بدون درز است. این می تواند مانند دیدن وینچ ها، بولینگ ها و تله هایی است که برای ایجاد یک توهم مرحله ای لازم است، یا تحسین شما برای ساخت و ساز حیله گر تایید می شود، یا شما تعجب می کنید که چطور تا به حال برای آن سقوط کرده اید. آیا این می تواند کمی از هر دو باشد؟ این رمان این است که صدای کاملا متقاعد کننده ای دارد. این صدای فریبنده ساده است. ساده، بی نظیر، مدرن و ساده. جملات ساده و کوتاه در انگلیسی ساده. بنابراین آسان است به خواندن آن آسان به چشم پوشی از قرقره و طناب. راوی، ماتیلدا، چشم انداز شگفت انگیزی برای جزئیات دارد: اینکه تنها سگ ها و مرغ هایی که اسامی را از هلی کوپتر ها با مردم در جنگل پنهان می کنند، چطور است. او زبان بدن را می خواند، مادرش را می بیند: هنگامی که او در پاشنه هایش غرق شد، تمام تنش هایش به سطح پوستش رسیده بود. تقریبا به نظر می رسید که اصطکاک بین پوست و هوای عقب وجود دارد. به سختی زبان 13 ساله، اما از بین می رود، کار می کند، چرا که تا به حال. شاید آن ماتیلدا بزرگ شده صحبت کند. طرح درست کار شده است. ابتدا به نظر میرسد که تبدیل به کلیشه شده است، قدرت تبدیل یک معلم الهام بخش، آقای چیپس یا آقای کیتینگ، ابتدا تضعیف شده و سپس پیچیده شده است، تبدیل به یک جفت شکسپیر با گناه، انتقام و رستگاری. یک بی احترامی: کمی بعد از شوک بدترین جنایات بنیانگذاران را بنیان گذاشت. ماتیلدا باید بیرون برود، چطوری مدیریت می شود، کمی مبهم و مرطوب و یادآور میل Mill on Floss است. اما این تنها شرم آور من بود، به اندازه کافی به اندازه کافی از مقدار خلاص شد. آنچه که من متوجه شدم این بود که گاهی اوقات آن را کمی موعظه. برخی از تم های برجسته، کمی بیش از حد آشکار، کمی بیش از حد به وضوح نشانه گذاری شده پرچم. این یکی از آنهایی نیست که شما می توانید بیشتر و بیشتر کشف کنید: همه ی آن ها روی سطح شما وجود دارد، آماده به نظر می رسد مانند یک پوسته از ساحل. خوب است: این یک چیز شگفت انگیز از زیبایی با پرتقال پرتقال، مروارید شاین است که در قفسه شما نشسته و نشانه شما دوباره وقتی که آن را به گوش خود نگه دارید.

مشاهده لینک اصلی
این یک کتاب شگفت انگیز به نظر می رسد در مورد یک جزیره جدا شده در جنوب اقیانوس آرام و ساکنان آن در جنگ بر روی معدن مس گرفتار شده است. تنها مرد سفید پوست در جزیره تصمیم می گیرد با خواندن انتظارات بزرگ، کودکان را از طریق تنش کمک کند و پیامدهای مختلفی را دنبال کند. اما داستان خیلی بیشتر است. در واقع، من فکر می کنم نیاز به دوباره آن را بخوانم تا واقعا آن را درک کنم. در حال حاضر، Id می گوید در مورد قدرت داستان ها و نحوه زندگی ما؛ چگونه آنها زمینه و مفهوم و توضیح را در شرایطی فراهم می کنند که هیچ کدام از این را نمی توانند ارائه دهند. این یکی است که در قفسه خود نگه داشته و به عقب برگردد. نوشتن قدرتمند است و شخصیت ها حتی پس از پایان دادن به کتاب، دچار تکان می شوند.

مشاهده لینک اصلی
من این کتاب را چند سالی در قفسه خود داشتم، و وقتی نیوزیلند به عنوان اولین کشور در چالش سفر در جهان به راه افتاد، به نظر می رسید سرنوشتی که این فرد انتظار داشت تا آن را بخواند. خوب، نویسندگان یک کیوی هستند، اما این کتاب در واقع در جزیره کوچکی از گرمسیری Bougainville واقع در نزدیکی پاپوآ گینه نو در دهه 1990 قرار دارد. این نوع جزیره گرمسیری است که جوامع در ساحل های کوچک ساحل زندگی می کنند، در میان جنگل ها، ماهی ها و نارگیل ها، مرغ و خوک ها زندگی می کنند. ماتیلدا با مادرش زندگی می کند؛ پدرش کار خود را با معدن انجام داد و وقتی بسته شد، برای کار جدید در شهر تاونزویل به کوئینزلند نقل مکان کرد - آنها از او دیده نشده بودند، گرچه کارت پستال و هدایای گاه به گاه هنوز هم می رسند. زمانی که جزیره کوچک به جنگ میان اقوام ساکن در معرض اثرات زیست محیطی و ضمانت ضعیف مالکان زمین توسط معدن مس و سربازان مسلح (به نام @ redskins @ توسط ساکنین جزیره) به جنگ میان جنگل ها می افتد، جامعه کوچک ماتیلدا همواره بهترین کار را برای همیشه ادامه می دهد هرچند مردان و پسران جوان خود را ترک می کنند تا با شورشیان مبارزه کنند و هر بار که یک هلیکوپتر می آید، در بوش می افتد. در عوض این ساکنین عمیق سیاه پوست یک مرد سفید پوست است که به نام \"پاپ چشم\" خانه مسیحی قدیمی با همسر احتمالا دیوانه گریس. چشم پاپ - و یا آقای واتس - خود را برای تدریس روستاها کودکان در مدرسه رها شده قدیمی می گیرد. منابع برای کودکان وجود ندارد، اما آقای واتس یک نسخه قدیمی از انتظارات بزرگ ارائه می دهد، که او به بچه ها می خواند. داستان - و تنظیم - به طور کامل برای آنها خارجی است، اما به ذهنشان احترام می گذارد و باعث می شود تصوراتشان را جبران کنند. ماتیلدا به خصوص از شخصیت ها به شیوه ای شخصی فکر می کند و علاقه ای به Pip پیدا می کند، نام خود را در شن و ماسه بنویسد و آن را با پوسته تزئین کند. هنگامی که سربازان نام و نام خانوادگی روستاییان را بیرون می آورند، پاپ نامی که آنها در ساحل یافتند. سربازان متعهد به پیدا کردن این روستای گمشده هستند که به نظر آنها شورشی است که روستا پنهان شده است. آنها قادر به باور به Pip بودن شخصیت داستانی نیستند و خود کتاب گم شده است. بدون این کتاب، آقای واتز به فرزندان وظیفه جدیدی می دهد: به یاد آوردن کتاب و احیای آن. پس زمینه سیاسی و تاریخی اساسا فقط این است که یک پس زمینه به موضوعات واقعی رمان است - اما یکی از آن مهارت ها است تصاویر پس زمینه، حرکتی و عمیقا غم انگیز است که بیش از زمینه را به داستان اصلی ارائه می دهد. داستان ماتیلدا در هر زمانی یا مکان دیگری، از تخیل بیدار و آزادی که به ارمغان می آورد، تاثیر کمی دارد، یا به هر حال به مراتب کمتر است. همپوشانی این داستان نسبتا ناخوشایند پسر یتیم و انتظارات عظیمش در برابر واقعیت ترسناک سربازان مسلح و شورشیان که از روستاییان ترساندن می کند، از انحراف جلوگیری از دسترسی منابع به آنها، از عدم علاقه بین المللی به آنچه که در جزیره خود اتفاق می افتد، قدرتمند، پیچیده و جذاب است. در مقیاس کوچکتر، ماتیلدا درگیری میان مادرش، زن خدای ترس و آقای واتس، بیخدایان را تجربه می کند. همانطور که ما از طریق این کتاب چیزی را برای من اتفاق افتاد. در برخی موارد احساس کردم خودم داستان را وارد می کنم. من تا به حال یک بخش نیافته ام - چیزی شبیه آن نیست؛ من بر روی صفحه مشخص نشد، اما من آنجا بودم. من می دانستم که بچه سفید یتیم و آن محل کوچک و شکننده است که او را بین خواهر وحشتناک خود و جو Gargery دوست داشتنی فشرده، زیرا همان فضا بین آقای وات و مادرم وجود داشت. و من می دانستم که باید دو نفر را انتخاب کنم. (pp.46-7) رمان نه تنها اهمیت تخیل و داشتن کلمات برای بیان خود را بیان می کند، بلکه همچنین کیفیت بی نظیر داستان های بزرگ را نشان می دهد. به عنوان دانشجویان غربی، ما به طور معمول از تحصیل در شکسپیر درس می گیریم، هرگز واقعا درک نمی کنیم زیرا معلم آن را نمی پذیرد؛ آن را فقط در برنامه درسی. اما این داستانها به دلایل بسیاری، به ویژه از همه @ universality @ داستانهای آنها (در اغلب موارد در زمینه سفید، انگلو / غرب / اروپایی)، زنده ماندند و در تصورات ما زنده ماندند - ماتیلدا و میرپیر نشان می دهند که حتی یک فرد سیاه پوست از یک جزیره گرمسیری که حتی نمیتواند عکسهای انگل یا کیکهای گوشت خوانی را نادیده بگیرد، می تواند به موضوعات اصلی یک داستان، ملزومات، شخصیت ها و روابط آنها مرتبط باشد. این یک تجربه انسانی مشترک است یا نه؟ عناصر ضروری داستان را بیابید و آنها را به یک کشور آفریقایی یا یک آسیایی انتقال دهید - آیا آنها لزوما همه چیز را تغییر خواهند داد؟ این بخشی از آنچه این داستان ها را در سطح آکادمیک حفظ می کند، من مطمئن هستم. به عنوان یک داستان، آن را به سادگی و زیبایی در صدای قدیمی Matildas گفته، و در حالی که شما ممکن است فکر می کنم که با نگاه کردن و نوشتن این داستان به عنوان یک جوان، تحصیل کرده زن، او بینش بالینی و زمینه را فراهم می کند، من دوست داشتم که او داستان او را به عنوان کودک او زمانی که اتفاق افتاده بود به اشتراک گذاشت؛ این است که با درک فرزندان خود. لحظات وجود دارد ...

مشاهده لینک اصلی
کتاب های مرتبط با - کتاب آقای پیپ


 کتاب آنچه با خود حمل می کردند
 کتاب جنگی که نجاتم داد
 کتاب فرشته سکوت کرد
 کتاب کوتوله
 کتاب نسل اژدها
 کتاب پشت صحنه